മക്കളെ ഏറ്റവും നല്ല രീതിയില് വളര്ത്തണമെന്നു തന്നെയാണ് എല്ലാ അച്ഛനമ്മമാരും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. പോഷകാഹാരങ്ങളും പ്രതിരോധ കുത്തിവെപ്പുകളുമൊക്കെ നല്കി ആരോഗ്യമുള്ളവര് ആക്കണമെന്ന വിചാരം ഏതാണ്ടെല്ലാവര്ക്കുമുണ്ട്. പത്തു കാശു സമ്പാദിച്ച് സ്വന്തം കാലില് നില്ക്കാന് സഹായിക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസം നല്കണമെന്ന കാര്യത്തിലും തര്ക്കമില്ല. അവര്ക്ക് നല്ല കല്യാണവും കുടുംബവുമൊക്കെ ഉണ്ടാകണമെന്നും ആഗ്രഹിക്കും. അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ വളര്ത്തലിന്റെ രീതികള് ഈ പരിമിതവൃത്തത്തില് ഒതുങ്ങിപ്പോവാറുണ്ട് പലപ്പോഴും. അച്ഛനമ്മമാരും മക്കളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ പ്രകൃതമെന്തായിരിക്കണം?
പതിനാറുകാരനായ വിപിന് അച്ഛനമ്മമാരുടെ ഏക സന്താനമാണ്. അച്ഛന് ഗൾഫില് സ്വകാര്യ കമ്പനിയില് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ. വീട്ടില് വിപിനും അമ്മയും മാത്രം. പത്താം ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷ അടുത്തപ്പോള് വിപിന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരണം." മകന്റെ ആവശ്യങ്ങളൊക്കെ സാധിച്ചു കൊടുക്കുന്നതില് സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന അമ്മ മറുപടി നല്കി: ‘നീ എല്ലാ വിഷയത്തിനും എ ഗ്രേഡ് നേടിയാല് ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരാം’.
പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു. റിസല്ട്ട് വന്നപ്പോള് വിപിന് എല്ലാ വിഷയത്തിനും എ ഗ്രേഡുണ്ട്. ഉടന് തന്നെ ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരണമെന്ന് അവന് അമ്മയോടാവശ്യപ്പെട്ടു. അമ്മ വിവരം അച്ഛനെ അറിയിച്ചു. അച്ഛന്റെ മറുപടി ശക്തമായിരുന്നു: "അവന് ബൈക്ക് ഓടിക്കാനുള്ള ലൈസന്സ് കിട്ടാന് പ്രായമായില്ല. അതുകൊണ്ട് ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരാന് സാധ്യമല്ല."
മാധ്യമങ്ങള്ക്ക് സമൂഹത്തില് ശക്തമായ ദുസ്സ്വാധീനം ചെലുത്താനാവുമെന്ന് ആദ്യമായി വ്യക്തമാവുന്നത് ഏകദേശം ഇരുന്നൂറു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പാണ്. അക്കാലത്ത് പുറത്തിറങ്ങിയ ഗഥേയുടെ “ദി സോറോസ് ഓഫ് യങ്ങ് വെര്തര്” എന്ന നോവല് വായിച്ച നൂറുകണക്കിനാളുകള് ആത്മഹത്യ ചെയ്തതോടെ അതുകാരണം പല യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളും ആ നോവല് നിരോധിക്കേണ്ടി വരികയുമുണ്ടായി. അങ്ങിനെയാണ് മാധ്യമങ്ങളുടെ സ്വാധീനം മൂലമുള്ള ആത്മഹത്യകളെ ശാസ്ത്രജ്ഞര് “വെര്തര് എഫക്റ്റ്” എന്നു വിളിച്ചുതുടങ്ങിയത്. അധികം പഴക്കമില്ലാത്ത ചരിത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണം ഹോളിവുഡ് സുന്ദരി മെര്ലിന് മണ്റോവിന്റെ ആത്മഹത്യ ടെലിവിഷനില്ക്കണ്ട അനേകം പേര് ആത്മഹത്യ ചെയ്തതാണ്.
Inserted
Skipped
None
Removed
None