സ്ക്കൂള് ഫോബിയ, സ്ക്കൂളില് പോകാനുളള മടി എന്നീ വാക്കുകള് ചില കുട്ടികളില് കണ്ടുവരുന്ന യുക്തിരഹിതവും സ്ഥിരവുമായ സ്ക്കൂള് പേടിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അഡ്ലൈഡ് ജോണ്സണ് 1941-ല് ഈ പ്രശ്നത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചതിനുശേഷം നിരവധി പഠനങ്ങള് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇക്കൂട്ടരെയും പഠിക്കാന് താല്പ്പര്യമില്ലാതെ പഠനമുപേക്ഷിച്ചുപോകുന്നവരെയും ഒരേ ഗണത്തില്പെടുത്താനാകില്ല. പഠനമുപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നവരെ അവരുടെ വഴിക്കു വിടാമെങ്കിലും സ്ക്കൂള് ഫോബിയക്കാരെ രക്ഷിതാക്കളും മറ്റും നല്ലവണ്ണം ശ്രദ്ധിക്കണം. കാരണം ഇവര് മിക്കപ്പോഴും ആകാംക്ഷാഭരിതരും പെട്ടെന്ന് വികാരങ്ങള്ക്ക് അടിമപ്പെടുന്നവരുമായിരിക്കും. സ്ക്കൂള് ഫോബിയയുളള കുട്ടികള് സ്ക്കൂളില് പോകുന്നതിനെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുമ്പോള്തന്നെ പരിഭ്രാന്തിയും ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളും പ്രകടിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
Subscribe to this list via RSS
Blog posts tagged in രക്ഷിതാക്കള്
സ്കൂളില് നിന്നുളള നിരവധി പരാതികള് കാരണം പതിനഞ്ച് വയസ്സുളള രാജേഷിനെ മാതാപിതാക്കള് മനോരോഗ വിദഗ്ദ്ധന്റെ അടുത്തെത്തിക്കുന്നു. 2-3 വര്ഷങ്ങള് മുമ്പ് വരെ സ്കൂള് അധികൃതര്ക്കോ മാതാപിതാക്കള്ക്കോ അവനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു പരാതികളുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മോശപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് ക്ളാസ്സ് കട്ട് ചെയ്ത് കവളികളിലും സിനിമാ തിയേറ്ററിലും മറ്റും കറങ്ങി നടക്കുന്നതിനാല് കുട്ടിയുടെ പഠനനിലവാരം കുറഞ്ഞു വന്നിരുന്നു. ചില രാത്രികളില് അവന് വീട്ടിലേക്ക് വരാതെ സുഹൃത്തുക്കളുമൊത്ത് നഗരത്തിലും പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലും താമസിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഭാഗത്ത് യാതൊരുവിധ തെറ്റുമില്ലെന്ന് രാജേഷ് പറയുക മാത്രമല്ല ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചാല് നുണ പറയുന്നതും പതിവായിരുന്നു.
ഏകദേശം 10-12% സ്കൂള് വിദ്യാര്ത്ഥികള്ക്ക് പഠിത്തത്തില് പല തരത്തിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങള് ഉണ്ടെന്നാണ് പഠനങ്ങള് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പഠനത്തില് മോശമായ പ്രകടനം കാഴ്ചവെയ്ക്കുന്ന ഇവരെല്ലാം 'മണ്ടന്മാര'ല്ല. ചിലരെങ്കിലും അതിബുദ്ധിമാന്മാരാകും. പക്ഷേ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും ഇവര്ക്ക് നല്ല മാര്ക്ക് കിട്ടില്ല. ഇവര് മടിയന്മാരെന്നും, ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവരെന്നും, ബുദ്ധിയില്ലാത്തവരെന്നും മുദ്രകുത്തപ്പെടും. മിക്ക കുട്ടികളും അച്ഛനമ്മമാരുടെ അംഗീകാരം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്. ഇവരുടെ കുറഞ്ഞ മാര്ക്കും പഠനത്തിലെ പിന്നോക്കാവസ്ഥയും മറ്റു ചില പ്രശ്നങ്ങളുടെ ബഹിര്സ്ഫുരണമാകാം. ഇവ യഥാസമയം കണ്ടുപിടിക്കുകയും ശാസ്ത്രീയമായി വിശകലനം ചെയ്ത് ചികിത്സിക്കുകയും ചെയ്താല് കുട്ടികളുടെ പഠനപ്രശ്നങ്ങള് പലതും പരിഹരിക്കുവാന് കഴിയും. പഠനത്തിലെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങള് മൂന്നോ നാലോ ക്ളാസ്സുകളില് എത്തുമ്പോഴാണ് പലപ്പോഴും വ്യക്തമാകാറുള്ളത്. ചിലപ്പോള് വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങുമ്പോള്ത്തന്നെയും കണ്ടെന്നുവരാം. ഇതിന് പലകാരണങ്ങളുണ്ട്.
പതിനാറുകാരനായ വിപിന് അച്ഛനമ്മമാരുടെ ഏക സന്താനമാണ്. അച്ഛന് ഗൾഫില് സ്വകാര്യ കമ്പനിയില് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ. വീട്ടില് വിപിനും അമ്മയും മാത്രം. പത്താം ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷ അടുത്തപ്പോള് വിപിന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരണം." മകന്റെ ആവശ്യങ്ങളൊക്കെ സാധിച്ചു കൊടുക്കുന്നതില് സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന അമ്മ മറുപടി നല്കി: ‘നീ എല്ലാ വിഷയത്തിനും എ ഗ്രേഡ് നേടിയാല് ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരാം’.
പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു. റിസല്ട്ട് വന്നപ്പോള് വിപിന് എല്ലാ വിഷയത്തിനും എ ഗ്രേഡുണ്ട്. ഉടന് തന്നെ ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരണമെന്ന് അവന് അമ്മയോടാവശ്യപ്പെട്ടു. അമ്മ വിവരം അച്ഛനെ അറിയിച്ചു. അച്ഛന്റെ മറുപടി ശക്തമായിരുന്നു: "അവന് ബൈക്ക് ഓടിക്കാനുള്ള ലൈസന്സ് കിട്ടാന് പ്രായമായില്ല. അതുകൊണ്ട് ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരാന് സാധ്യമല്ല."
പത്തുവയസ്സുകാരൻ നാലുവയസ്സുകാരിയെ പീഡിപ്പിച്ചു കൊന്നു...
പരീക്ഷയിൽ തോറ്റതിൽ മനം നൊന്ത് പത്താം ക്ലാസ്സ് വിദ്യാർത്ഥി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു...
കേരളത്തിലെ സ്കൂൾവിദ്യാർത്ഥികളിൽ ശരാശരി 13 വയസിൽ മദ്യപാനശീലം ആരംഭിക്കുന്നതായി പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു...
സമീപകാലത്ത് പത്രമാധ്യമങ്ങളിൽ നാം വായിച്ച ചില വാർത്തകളുടെ തലക്കെട്ടുകളാണിവ. കൌമാരപ്രായക്കാരിൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ക്രിമിനൽ വാസനകളും മാനസികപ്രശ്നങ്ങളും പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ സവിശേഷ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചുവരികയാണ്. ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ തള്ളിക്കയറ്റത്തില്പ്പെട്ട് വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്ന കുട്ടികളെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന വിഷമത്തിലാണ് മാതാപിതാക്കളും അദ്ധ്യാപകരും.
എന്റെ മകള് എന്നും വെളുപ്പിന് മൂന്നരക്ക് എഴുന്നേറ്റ് പഠിച്ചു തുടങ്ങും, എന്റെ മകന് നിത്യവും അര്ദ്ധരാത്രിവരെ പഠിക്കും എന്ന മട്ടില് അഭിമാനപൂര്വ്വം പറയുന്ന രക്ഷിതാക്കള് ധാരാളം ഉണ്ട്. കൂടുതല് നേരം പഠിക്കുന്നതു വഴി പഠനം ഫലപ്രദമാക്കാമെന്ന വികലസങ്കല്പം ഈ വാക്കുകള്ക്കു പിന്നിലുണ്ട്. പഠനത്തിന് ഏറ്റവും കാര്യക്ഷമമായ ശൈലികള് സ്വീകരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് പ്രസക്തിയേറുകയാണ്. പല രക്ഷിതാക്കളും കുട്ടികളോട് പഠിക്ക് പഠിക്ക് എന്നാവര്ത്തിക്കും. പക്ഷേ എങ്ങനെയാണ് പഠിക്കേണ്ടതെന്ന് പറഞ്ഞെന്ന് വരില്ല.
അദ്ധ്യയന വര്ഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തില് തന്നെ ലക്ഷ്യത്തെപ്പറ്റി നാം ചിന്തിക്കണം. ലക്ഷ്യമെന്നതിന് സ്വല്പം വിശദീകരണം വേണം. നിങ്ങള് എട്ടിലോ പത്തിലോ പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയാണെന്നു കരുതുക. നിങ്ങളുടെ ദീര്ഘകാല ലക്ഷ്യം ഡോക്ടറോ, എഞ്ചിനീയറോ, കളക്ടറോ ആവുകയായിരിക്കും. ഈ ദീര്ഘകാല ലക്ഷ്യം നേടണമെങ്കില് പല ഹ്രസ്വകാല ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടി ക്രമത്തില് മുന്നേറണം. ഇപ്പോള് പഠിക്കുന്ന ക്ളാസില് മികച്ച വിജയം കൈവരിക്കുക, അതോടൊപ്പം ദീര്ഘകാലം പ്രയോജനപ്പെടുന്ന ഭാഷാസാമര്ത്ഥ്യവും, പൊതുവിജ്ഞാനവും, വ്യക്തിത്വവൈഭവങ്ങളും നിരന്തരം ആര്ജ്ജിക്കുക എന്നതാണ് തത്കാല ലക്ഷ്യം. വിദ്യാര്ത്ഥികള് വര്ഷാരംഭത്തില് തന്നെ മൂന്നു കാര്യങ്ങല് കണ്ടെത്തണം.
മാധ്യമങ്ങള്ക്ക് സമൂഹത്തില് ശക്തമായ ദുസ്സ്വാധീനം ചെലുത്താനാവുമെന്ന് ആദ്യമായി വ്യക്തമാവുന്നത് ഏകദേശം ഇരുന്നൂറു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പാണ്. അക്കാലത്ത് പുറത്തിറങ്ങിയ ഗഥേയുടെ “ദി സോറോസ് ഓഫ് യങ്ങ് വെര്തര്” എന്ന നോവല് വായിച്ച നൂറുകണക്കിനാളുകള് ആത്മഹത്യ ചെയ്തതോടെ അതുകാരണം പല യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളും ആ നോവല് നിരോധിക്കേണ്ടി വരികയുമുണ്ടായി. അങ്ങിനെയാണ് മാധ്യമങ്ങളുടെ സ്വാധീനം മൂലമുള്ള ആത്മഹത്യകളെ ശാസ്ത്രജ്ഞര് “വെര്തര് എഫക്റ്റ്” എന്നു വിളിച്ചുതുടങ്ങിയത്. അധികം പഴക്കമില്ലാത്ത ചരിത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണം ഹോളിവുഡ് സുന്ദരി മെര്ലിന് മണ്റോവിന്റെ ആത്മഹത്യ ടെലിവിഷനില്ക്കണ്ട അനേകം പേര് ആത്മഹത്യ ചെയ്തതാണ്.
ഇന്ത്യന് സൈക്ക്യാട്രിക്ക് സൊസൈറ്റി
കേരള ഘടകത്തിന്റെ ഒരു സംരംഭം
Inserted
Skipped
None
Removed
None